Depeche Mode: Best of Vol. 1
’t Is freakparade net voor Kerstmis. Hier een doodvermoeide, nog steeds aantrekkelijke (hé dames!), compleet toxische frontman Dave Gahan.
Je zowat in coma zuipen of drogeren
like there’s no tomorrow (dat had hij liefst ook gehad), aan het einde van de rit telkens weer gelouterd ontwaken en er monumenten van albums en songs uit puren. Gahan is wat ouder en volwassener geworden. Een
best of kon. Dat dit
Volume One is, doet ons nog het meest plezier. Welk kerstcadeau geef je anders volgend jaar aan je zwartgeblakerde midden-dertig-newwave-nonkel. U2 toch niet?! ‘Personal Jesus’ - ook bij ons een stevig debat of Johnny Cash dit nu beter coverde - Gahan is óók een duistere cowboy. Onze eerste ‘People are people’ toen het nog jonkies waren, inclusief knullige videoclip. ‘Just can’t get enough’ is in het collectief geheugen gebrand, nog steeds raak op elke school-, hippe, 10, 20, 30 jaar getrouwd- of newwave-fuif. ‘Master and servant’, om je in de SM-kelder uit te leven, en de allermooiste: ‘Enjoy the silence’. Stilte, pas na dit goed honderd keer te draaien, verveelt nooit. Puur en mooi.
(LAD)