Nana 1 & 2

Meisjes en strips, het is een moeilijke combinatie. Niet in Japan! Daar lezen de bakvissen op weg naar school met rooie oortjes in romantische meisjesmanga's.
  Een van de populairste mangaka's in dat bubblegumroze universum is de veertigjarige Ai Yazawa, wiens 'Nana' nu in het Nederlands wordt gelanceerd. Twee meisjes die allebei Nana heten, leren elkaar kennen in Tokio. Ze zijn tegenpolen, maar allebei willen ze hun dromen waarmaken in de grootstad. Met gevaar voor eigen imago hebben we op een zondagmiddag een helse treinrit richting de Belgische kust proberen op te fleuren met de lectuur van deze huppeldepupse mangaatjes. Eerlijk gezegd waren we die rommel ter hoogte van Brugge al meer dan beu. 'Nana' is vrij goed getekend, maar de vertelstijl is hoogst irritant en de inhoud is - nu ja - onbestaande. Een kwetterende en lege soap in mangavorm in hun sacoche : het is maar de vraag of de jonge Vlaamse meisjes van vandaag daarvoor te vinden zijn. Zeker als je merkt dat 'Nana' zodanig op de Japanse (school)cultuur is geënt dat bij de Nederlandse vertaling een bladzijdenlange verklarende woordenlijst nodig is. En voor je ons gaat verwijten dat we male chauvenist pigs zijn: een van onze favoriete strips aller tijden ging óók over twee tienervriendinnen die een heel uiteenlopende stijl hebben en samen op zoek gaan naar hun weg in het leven en in de liefde. We hebben het over de onvolprezen 'Locas'-cyclus die Jaime Hernandez in de late jaren '80 in het legendarische blad Love & Rockets publiceerde. Ah, Maggie en Hopey, hoe zou het nog met jullie zijn? Maar Hernandez had iets te vertellen, en hij deed dat met een natuurlijke flair die sindsdien zelden geëvenaard is geworden. Mevrouw Yazawa - een dropout van de modeacademie van Osaka - is er tot dusver alleen in geslaagd ons op de zenuwen te werken.

(HDP)