Waarom je een identieke dubbelganger hebt die je nooit zal ontmoeten
Het leuke aan wetenschap is dat je door zuiver rekenwerk tot conclusies kan komen die zo tegen de intuïtie indruisen dat ze verregaand bizar lijken. De kosmologie is een tak van de wetenschap waarin met grote wiskundige ernst de meest verbijsterende theorieën worden verkondigd. De kampioen daarin is Max Tegmark, de Zweeds-Amerikaanse kosmoloog die zonder verpinken beweert dat het universum vol identieke dubbelgangers zit. Geniet mee van zijn briljante redenering en probeer er maar eens een speld tussen te krijgen.
Stap 1
Als we rondom ons kijken, zelfs met de meest straffe telescopen, kunnen we nooit verder zien dan 4x1026 meter. Dat is de afstand die het licht heeft afgelegd sinds de Big Bang, 14 miljard jaar geleden. Deze sfeer met een straal van 4x1026 meter noemen we ons eigen Hubble-volume.
Stap 2
Elk jaar groeit ons Hubble-volume met 1 lichtjaar, zodat het observeerbaar gedeelte van het universum voor ons langzaam maar zeker groter wordt. Dat heeft nog nooit iets onverwachts opgeleverd: vandaag heerst een zo goed als ongecontesteerde kosmologische consensus dat het universum eindeloos doorgaat, vlak is, en dat het een zo goed als evenredige verdeling van materie kent. Eindeloos meer van hetzelfde dus. Metingen van de kosmische achtergrondstraling (de warmtestraling die is uitgezonden bij de oerknal) bevestigen dit 'cosmological concordance model'.
Stap 3
Het model van een eindeloos, gelijkmatig universum impliceert dat er oneindig veel Hubble-volumes bestaan, elk met hun eigen sterrenstelsels en planeten. De overgrote meerderheid daarvan kunnen we alleen maar vermoeden, want ze liggen buiten de observatiegrens van ons eigen Hubble-volume, maar dat maakt ze daarom nog niet minder reëel.
Stap 4
Het aantal verschillende quantumstatussen dat de totale aanwezige materie in één Hubble-volume kan aannemen, is geweldig groot, maar niet oneindig. Er is dus een oneindig aantal Hubble-volumes, maar voor elk geldt een eindig aantal mogelijkheden wat de vorm betreft die de materie erin aanneemt.
Stap 5
Uit stap 4 volgt dat alles wat in ons eigen Hubble-volume de afgelopen 14 miljard jaar is gebeurd, ook ergens anders op exact dezelfde manier moet hebben plaatsgehad. Die kans is zeer klein, maar niet oneindig klein, en bijgevolg onvermijdelijk. Alles wat in principe zou kunnen gebeuren, is ergens in het universum ook gebeurd. Oók het ontstaan van het leven, óók het ontstaan van de mens, óók het ontstaan van (vul hier je eigen naam in).
CONCLUSIE: Er bestaan, in andere Hubble-volumes, identieke kopieën van jezelf. Dit is geen sciencefiction, maar een direct gevolg van het algemeen aanvaarde 'cosmological concordance model'. Als je zegt dat dit onzin is, dan moet je ook dat model verwerpen, en dan zal je heel wat wetenschappelijke tegenwind krijgen. Geen paniek echter, je zal je perfecte dubbelganger niet gauw tegen het lijf lopen. Quantumberekeningen wijzen uit dat je dichtstbijzijnde identieke kopie zich naar schatting op een afstand van tien tot de tiende tot de 29ste meter bevindt. Dat is een één met een onuitspreekbaar groot aantal nulletjes erachter...
Nonkel Guido