Zot van A

Jan Verheyen laat zijn meest ambitieuze film tot nu toe los op de Vlaamse bioscopen, en het zou al heel raar moeten lopen als Zot van A geen hit wordt.

De grootste ensemblecast uit de geschiedenis van de Vlaamse film (we dagen je uit om voor de vuist weg vijf Vlaamse acteurs op te noemen die er níet inzitten), een mierzoet script op basis van de Nederlandse kaskraker Alles is Liefde en een feelgoodbombardement om tijdens de eerste kille en donkere herfstdagen in de bioscoop met zilte ogen knusjes tegen elkaar aan te kruipen. Kortom, Zot van A is dé ultieme Jan Verheyen-prent. Maar is-ie ook goed? Het mag gezegd dat de complexe mozaïekstructuur (die schaamteloos is gepikt van Richard Curtis' Love Actually, maar dat geven de makers zelf grif toe) z'n werk doet: ondanks het grote aantal personages, krijgen ze al in het eerste halfuur van de film allemaal een eigen smoel. Dat is een prestatie. Maar aan de andere kant: wat is de humor in deze film flauw! Dat is niet eens de schuld van Verheyen en co, want we hebben uit nieuwsgierigheid achteraf het originele scenario van Alles is Liefde gelezen, en het gros van de flauwiteiten staken daar ook al in. Er zitten dus volop tenenkrullende momenten in Zot van A, maar gelukkig wordt er doorgaans uitstekend in geacteerd: Barbara Sarafian, Veerle Baetens, Mathias Sercu, Michel Van Dousselaere en Koen De Graeve zitten prima in hun rol. Jan Van Looveren, bekend van M!LF en de Joeri, is zelfs een revelatie. Zijn vertolking van een zachtaardige homo op de vooravond van zijn huwelijk is heerlijk genuanceerd, wat je van de rest van deze film niet altijd kan zeggen.

bekijk de trailer