The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn

Alleen al de briljante openingsgeneriek, waarin een ingenieuze animatie de link legt tussen de tweedimensionale Kuifje en het 3D-brilletje op je neus, is de prijs van een ticket waard. Wat daarna komt, overtreft de stoutste verwachtingen. De film opent met een ontroerende hommage aan Hergé, die digitaal tot leven is gewekt en op de rommelmarkt van het Vossenplein een tekening maakt van zijn geesteskind. Vanaf dan barst een hoogst aanstekelijke en verfrissende remix los van plotelementen en personages uit Het Geheim van de Eenhoorn, De Schat van Scharlaken Rackham en De Krab met de Gulden Scharen. Sommige puristen zullen daar misschien over vallen, maar ze kunnen de pot op, want het nieuw samengesteld verhaal heeft veel vaart en vormt een perfecte introductie tot de wereld van Hergé. Een wereld die op verbluffende wijze naar het grote scherm is vertaald. De Nieuw-Zeelandse digitale tovenaars van Weta - je kent ze van The Lord of the Rings - hebben de missing link gevonden tussen de Klare Lijn en driedimensionaal fotorealisme. De personages zien er cartoonesk genoeg uit om hun striproots niet te verloochenen, en tegelijk lijken ze tastbaar van vlees en bloed. De decors zijn kleurrijk, gedetailleerd en kristalhelder, met als tour de force de fabelachtig knap geconstrueerde Marokkaanse havenstad Bagghar. Kuifje die door die stad racet, rent en zwiert, je moet het gezien hebben om te geloven. Dit is de meest sprankelende actiesequens die Spielberg in tijden draaide. Tot slot nog een pluim op de hoed van Andy Serkis. Zijn kapitein Haddock benadert de perfectie: helemaal de komische, ontroerende, loyale en knotsgekke zuiplap uit de strips, wonderlijk expressief onder zijn digitale make-up. Hij lééft gewoon, net als heel dit heerlijke filmspektakel. Spielberg en Hergé, het leek al decennia lang een match made in heaven. Vandaag is het realiteit geworden. Kuifje 2.0 is gelanceerd.

 

(HDP)