21/03/2012
This must be the place
Lang leve de gratis drank in de vipbars van het filmfestival van Cannes! Anders hadden we wellicht nooit een prachtfilm gekregen als This must be the place van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino, die in Cannes aan Sean Penn in een dronken bui de belofte ontfutselde dat die in zijn volgende film zou spelen.
Penn, blanke pit in ruwe bolster, bracht niet alleen zijn eigen talent mee, maar enthousiasmeerde ook topacteurs als Frances McDormand, Harry Dean Stanton en zelfs de levende cultfiguur David Byrne voor deze hartbrekende prent over het overjaarse tieneridool Cheyenne, die zijn goth-imago - Sean Penn confronteert Robert Smith van The Cure, en hij niet alleen, op radicale wijze met zichzelf - niet durft los te laten en zo verzandt in een soort belegen puberteit. Maar dan wordt zijn vader ernstig ziek en slaat de film om van een tedere rockpastiche in een aangrijpende, bij momenten bloedmooie roadmovie, waarin de ene welhaast surrealistische scène de andere opvolgt. Je hebt vast wat tijd nodig om het allemaal te doorgronden, maar dat maakt deze wonderlijke film juist zo veelzijdig. We krijgen het beeld van de depressieve Cheyenne die achter glas oog in oog staat met een Amerikaanse bizon niet uit ons hoofd, zo sterk is het.
(HDP)