Gabriel Rios: En vivo
De jonge Puertoricaan zal volgens ons zelf nog nooit tijd gehad hebben om eens écht stil te staan bij de dolle rit die hem sinds de release van
Ghostboy te beurt viel. Iedereen, ook wij in volovertuigde mate, overlaadde het debuut met superlatieven en bruisende proficiats.
Vanuit de kwaliteitsstal van Petrol werd meteen aan een indrukwekkende live-weg gebouwd, met overdonderend succes. In afwachting van echt nieuw materiaal, en omdat ze ook bij het platenlabel weten dat jullie honger hebben, deze live-plaat.
Want de live-ervaring van een concertje Rios staat heel sterk. Bruisend Zuid-Amerikaans, voor de meeste dames ziet de jongeman er ook verre van slecht uit (sorry dames, hij wordt momenteel vrolijk met Delphine Bafort aan de arm gespot) en zet, allerbelangrijkst, een rits muzikanten neer die strak, levendig en hoogkwalitatief aan klank gaan. Bij deze dus ook een extra bedankje, van señor Rios zelf ook trouwens, aan zijn muzikanten.
Van de heerlijke pianotoetsen van Peter ‘Moiano’ Lesage, tot het zuiders getokkel op elektrische gitaar van Rodrigo Fuentealba en bas van Maarten Standaert tot de goeie ritmesectie van Karel De Backer en de zoetgevooisde vurigheid van enige dame en stem Eva Schampaert. Heel leuk is meteen al het uitlopertje naar ‘You’re all I need’ van Aretha Franklin, Mary J Blige of Diana Ross in een heel mooie versie van ‘Let it go’, de extraatjes die je wil horen op een live-plaat, dat improvisatietje die de glimlach bij je brengt. Of de piano die op ‘Broad daylight’ ook meteen veel voller, levendiger en niet zo veraf klinkt als in de studioversie, vlak erop de gitaren die zachtjes binnenpinkelen, het refrein gefluisterd in plaats van de uitbundigheid, Eva die zachtjes zingt. Je hebt meteen bijna een andere, maar zeker even mooie song, heel fijngevoelig, prachtig.
Rios maakt meteen duidelijk dat als je hem nog niet live gezien hebt, dat dan maar eens moet. Elke song groeit nog voluit op het podium. Funky wordt funkier, vurig wordt laaiend, ingetogen wordt teder breekbaar. Een plaat die keihard muziekhart bonkt, vijf muzikanten en hun charismatische Puertoricaanse leider. Een warme plaat zoals elke live-plaat zou moeten klinken.
(LAD)