System of a down: Hypnotize

System of a down is een heel vreemde band. Een heel vreemde band die heel vreemde muziek maakt. Heel vreemde muziek die op een heel vreemde manier heel erg hard aanslaat. Zes miljoen platen zijn op dat vlak een keihard bewijs.
 Keiharde, vreemde muziek dus, voor de vierde maal.

Want Mesmerize kwam eerder al uit als inleidingsplaat voor deze aansluiter Hypnotize. Voor wie niet bekend is met System of a down deze keurige anatomie. Vier Armeense Amerikanen, psychotische rock met Slavische invloeden van ‘volksmuziek’, nerveuze tempowisselingen, leentjebuur in al wat underground is, maar tegelijk akelig doordeweeks geworden, zigneunerrock op speed, pillen, coke, soms griezelig fout maar onmiskenbaar krachtig, Freddie Mercury-esk. Perfect voor de jeugdhuisjeugd of vroege ochtendbrullers op Werchter en heel makkelijk om het keihard tegen of radicaal voor System of a Down op te nemen. Wij zijn eigenlijk geen fans.

O nee, niet omdat dit te zwaar zou zijn. Alsjeblieft zeg, wij houden van Converge, Sickboy, Venetian Snares en zelfs van Children of Bodom, een paardenbril hebben we dus niet. System voelt muzikaal vaak op een echt tenenkrullende manier nerveus, geforceerd, protserig, metalkitscherig aan. Neem nu de opener, ‘Attack’, dat is het in elke betekenis van het woord. Een onbeschaamde aanval op de oren en het hoofd. Weinig flatterende tempowissels, zang als van een gediplomeerde mepper. Het typische recept voor een System-song, dat wel. Nu-metal leningen, het doet ons vaak denken aan heel muzikale zigeuners met een verkeerde draai in het hoofd, deriliumslachtoffers met een gitaar in hun oor geramd en ook wel quasi-ondergronders die dan toch op de MTV-awards gaan spelen, dat zagen we toch even op oudejaar.

Eigenlijk zijn we er redelijk zeker van, dit is foute muziek, de tijd zal het uitwijzen. Respect hoor, dit te doen en vol te houden, maar de idee dat dit zwaarder onderbouwd is door een slimme platenlabelstrategie dan het echte liefhebbershart van de fans, flitst hier zo maar even door ons hoofd. Queen op z'n metals, toch bedankt, wij krijgen er hoofdpijn van.

(LAD)