Millennium 3: Gerechtigheid
Misschien heb je ondertussen De vrouw die met vuur speelde gezien, de tweede van de drie verfilmingen van de Millenniumtrilogie van Stieg Larsson, dé onbetwiste detectivebestseller van de 21ste eeuw.
De eerste film was zeer te genieten, niet in het minst door de plot van gewapend beton, waar werkelijk geen speld tussen te krijgen was. Bij de tweede film was dat al wat minder. Die focuste bijna volledig op de intriges rond Lisbeth Salander - toegegeven, een zeer dankbaar personage - en de onvoorstelbare hoop miserie waarin dat moeilijke vrouwmens terechtkomt. Dat was wel nog spannend, maar de verfilming was vlak en weinig geïnspireerd, alsof het allemaal te snel is moeten gebeuren, want uiteindelijk werden de drie films in minder dan een jaar tijd afgewerkt. Nu draait ook de derde film Gerechtigheid in de bioscoop, en die is helaas nog een stuk minder sterk dan de tweede. Veel meer dan de nogal overdreven bundel valstrikken en intriges ontrafelen die in De vrouw die met vuur speelde op het levenspad van Lisbeth Salander en Mikael Blomkvist zijn gelegd, hoef je eigenlijk niet meer te verwachten. Gerechtigheid overstijgt nauwelijks het niveau van een doorsnee tv-thriller. Gelukkig is er nog Noomi Rapace, die met een verbluffende overgave de getraumatiseerde bitch Lisbeth Salander speelt. Haar vertolking is de prijs van het derde bioscoopticket nog wel waard, maar voor de rest is de rek er bijna helemaal uit.
(HDP)