Westside connection: Terrorist threats
Wie is er nu nog bang voor Ice Cube? Want we hebben toch vast de indruk dat hij er angstaanjagend wil uitzien, tussen een rodig en een blauwig mannetje in geschoord.
Sinds het oerslechte
Anaconda hebben jullie Ice Cube waarschijnlijk ook niet meer in een bezienswaardige film gezien, en we voelden dus ergens al zijn muzikale nattigheid. Ice Cube anno 2004 dames en heren.
Het probleem is dat we deze grijsaards niet echt meer geloven. Tuurlijk, Ice Cube was cool bij NWA, maar na een keer of tien in het vriesvak gezet is het frisse er wat af, en Mack 10 kunnen wij ons eigenlijk enkel nog herinneren van de uitlatingen van South Park's Cartman. Let op: ooit was het een peetvader van de rap. Maar nu? Bloed- en klankarmoede vrezen we, en schnabbelitis ook wel.
Het klinkt allemaal nogal opgewarmd, nogal "Oei, m'n Escalade heeft nieuwe velgen nodig, laat ik nog maar een plaatje persen". Ze doen echt wel het hele album lang hun dikke best om ruig te klinken, te rappen maar vooral om er gevaarlijk uit te zien, een beetje verloren in de zelfgemaakte film van hun onechte leven. Tuurlijk kunnen ze nog steeds rappen en zijn de beats wel ok, maar meer dan 'kunnen' en 'wel ok' wordt het nergens. Behalve het bescheiden hitje 'Gangster nation', dat uiteindelijk ook alweer de clubdansvloer heeft moeten ruimen voor jong geweld als Kelis' smakelijkste milkshake of Jay-z's nieuwe Black Album. Tijd om eervol het podium vrij te maken voor de volgende generatie, heren gangsters. Leeg geleuter over 9-11, dat zij vroeger toch de stoerste, waren en nu nog zo zijn, en het systeem al hiphoppend verpooieren, alles klinkt nogal onwaar.
Ice Cube's ijs heeft last van broeikaseffect en Mack 10 moet van de hamburgers afblijven, een paar te doene tracks maar zeker nergens blijverskwaliteit. 'Hip-hop better wake up' zegt Missy Elliott. Deze jongens blijven beter in hun bed liggen.
(LAD)