Minor Mishaps
Waarom trekken al die alarmbelluiders van de Vlaamse filmbusiness eens niet op werkbezoek naar Denemarken? We bedoelen maar: als er heibel ontstaat over de windmolens voor de Vlaamse kust, worden de knorrende burgemeesters toch ook overgevlogen naar Jutland om de daar ingeplante exemplaren als voorbeeld te gaan keuren?
Dat zouden onze filmmakers ook moeten doen, want Denemarken heeft ongeveer even weinig inwoners als Vlaanderen, maar wel een filmbeleid dat staat als een huis. In 2001 werden er niet minder dan 19 langspeelfilms gedraaid, en wat nog belangrijker is: ze werden bekeken ook; in de Deense film top-10 van 2001 pronkten niet minder dan 5 eigen producties, en dan hebben we het nog niet eens over de Dogma-stroming, die een wereldwijde impact heeft gehad om filmmaken. Dat levert films op als
Minor Mishaps bijvoorbeeld, of
Små Ulykker, voor wie een mondje Deens spreekt. Het is een wrange, met gitzwarte humor doorspekte familieschets van Annette K. Olesen. Na de dood van hun moeder, komt een ietwat losgeslagen familie weer bij elkaar om zich over hun toekomst te bezinnen. Botsende karakters, sluimerende familieschandalen, vervlogen dromen en ontdoken verantwoordelijkheden komen naar de oppervlakte, gedrenkt in een prikkelend bad van zoutzure humor. Solide scenario, sterke dialogen, waarachtige acteurs en een inhoud die doet nadenken:
Minor Mishaps doet verlangen naar nog meer hedendaagse Scandinavische cinema.
(JC)