De Schorpioen 6: De schat van de tempel

Hoewel De schat van de tempel een scharnieralbum is in de 'Schorpioen'-reeks (de zoektocht naar het kruis van Petrus loopt eindelijk op z'n eind) en dus niet te missen is voor wie deze hoogst amusante mantel-en-degenreeks volgt, is het zeker niet het beste deel van de reeks.
 Sterker nog: het is misschien wel de zwakste 'Schorpioen' tot nu toe. Stephen Desberg wil zijn verhaallijn afronden om een eind te maken aan een cyclus, maar dat resulteert in te veel gezwets en te weinig actie. Het doet ook allemaal een beetje rommelig aan, afgehaspeld zelfs, en wie niet minstens een béétje teleurgesteld was door de melige finale, mag nu zijn vinger opsteken. Maar gelukkig is er wel nog het superieure tekenwerk van Enrico Marini, ontegensprekelijk the right man for the job. Zijn perfect belichte aquarellen van het 18de-eeuwse Midden-Oosten zijn met een bijna nonchalant aandoende meesterhand gepenseeld. Heel knap, als is-ie er weer eens in geslaagd om zo'n statische, geposeerde cover te maken. De inhoud is andermaal véél wervelender dan de omslag.

Enfin, toch een beetje een misser, dit einde van de Petrus-cyclus, maar we zien dit duo er nog wel met volle frisheid tegenaan gaan om een nieuwe kleurrijke schelmenroman van een album of vijf uit hun mouw te schudden. Count us in!

(HDP)